Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2018

Άτιτλο


Περιφέρομαι ασυνείδητα
μέσα στους γλυκούς ψύθιρους
μιάς ζωής που όλο  και μικραίνει.
Κι εσύ, όλο να γεννιέσαι 
και να χάνεσαι κάτω απο
τον ίσκιο των βλεφάρων μου.
Τότε, που μία θλίψη
με τραβά απ' το μανίκι.


* Τάσος  Σταυρακέλης



Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

Ιερότητα του κορμιού


Απλώνα ρόδινα φιλιά στο σώμα σου,
νύχτες που κραύγαζαν μέ ένσαρκο πόθο
τρελαμένος για την ιερότητα του κορμιού.
Πάντα θα μένεις
μιά ανάμνηση κάτω απο τις κόγχες
των ματιών μου.
Η πρώτη στο ξημέρωμα της μέρας,
η τελευταία σα νυχτώνει.


* Τάσος Σταυρακέλης  

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2018

Σαρκίο δανεικό



Σπαταλημένες μέρες
κυλούν σαν σταγόνες βροχής
και χάνονται.
Και οι μέρες που έρχονται
βαριές σαν πέτρες
να με λυθοβολούν στη θύμηση σου.
Σαρκίο δανεικό που ματώνει
στο ανεκπλήρωτο του έρωτα.

* Τάσος  Σταυρακέλης






Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

Νυχτοπούλι


Χάρτινες ζωές
Έρωτες σε τσαλακωμένα
σεντόνια με βαρύ άρωμα μοναξιάς.
Στο παράθυρο ένα θλιμμένο φεγγάρι
φωτίζει συννουσίες απελπισμένες
σε έναν κόσμο που συρικνώνεται
μέσα σε μια μίζερη απόγνωση..
Μέσα στο μαύρο της νύχτας
ένα νυχτοπούλι τραγουδά
τη μοναξιά της ελευθερίας του.


* Τάσος  Σταυρακέλης

Αφήστε με


Αφήστε με εδώ
Σε στίχους αυτόχειρων ποιητών
να Αποκαθηλώνω 
τις Σταυρωμένες μου ελπίδες
Αφήστε με εδώ
Να σκαλίζω λέξεις
πάνώ στο στραπατσαρισμένο τετράδιο
της θλιμμένης μοναξιάς
Αφήστε με εδω
Να ψάνω δρόμους διαφυγής
μέσα στους δαιδαλώδης λαβύρινθους
της αλήτισας ψυχής μου.
Αφήστε με εδώ
Τρόπους να ψάχνω
πνοή να δώσω στα νεκρά
τα όνειρα μου.

* Τάσος  Σταυρακέλης

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

Πανσέληνοι του Αυγούστου


Τα μάτια σου Πανσέληνοι του Αυγούστου,
κι εγώ ακροβάτης στην ανεμόσκαλα
των πόθων, με τις τσέπες γεμάτες
τσαλακωμένους κύβδηλους έρωτες
και του Ιούδα τα ψεύτικα φιλιά.


* Τάσος  Σταυρακέλης

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018

Στοιχειωμένοι έρωτες


Μάθαμε να υφαίνουμε σαν άνθρωποι αράχνες, όλους τους πλαστούς έρωτες
κάτω απο Αυγουστιάτικα φεγγάρια,
έρωτες στοιχειωμένους απο εραστές
προδωμένους που ένιωσαν μια γλυκιά
ανατριχίλα στους λαγόνες
απο φιλιά σπελπισμένα.
Κι έμενε εκείνη η πόρνη ανάμνηση
να κατοικεί κάτω απο τις κόγχες
των ματιών και να δακρύζει
κάθε που αιμοσταγές ουρανοί
τρυπούν με τις λόγχες τους την ψυχή.


* Τάσος  Σταυρακέλης