ΤΑΜΑ

Πάνω στην γκρίζα εικόνα
-προσευχητάρι της μιζέριας σας-
πολύχρωμα κουρέλια ονείρων
εγώ πάντα κρεμώ,
τάμα στην ευτυχία για να κάνω.
Έτσι,για να ξορκίσω το κακό
και δαίμονες που γύρω τρυγυρνάνε
και που το γέλιο τους τις νύχτες μου χαλούν.

ΤΑΣΟΣ ΣΤΑΥΡΑΚΕΛΗΣ 6-8-2012

ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ

Δύσκολοι καιροί για Έρωτες.
Οι πριίγγηπες έγιναν θνητοί
και οι νεράιδες κρύφτηκαν
σε σκονισμένα σύννεφα
ενός αδηφάγου σύμπαντος
που η αγάπη μοναχή περιπλανιέται.

ΤΑΣΟΣ ΣΤΑΥΡΑΚΕΛΗΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2012

ΓΟΛΓΟΘΑΣ

Κλάμα βουβό
κι άλλωτε πάλι
ένας λυγμός
να ανεβαίνει
στα  ουράνια.
Εκεί, στον Θεό
που ακόμα αναρωτιέσαι
αν υπάρχει.
Κρυφές προσευχές
και τα λόγια να βγαίνουν
σαν θρόισμα φύλλου
στον ανεμοστρόβιλο
της ψυχής σου.
Καράβι γέρικο
η ζωή σου ολάκαιρη
που προσπαθει μέσα
σε μανιασμένα κύματα
να μην βρεθεί ναυάγιο
στους ύφαλους
της άχρωμης ζωής σου.
Θές να φωνάξεις,να ουρλιάξεις,
μα η φωνή σου χάνεται
στο έρεβος της θλίψης
που άλλοι σου επιβάλουν
για να ζήσεις.
Κι εκείνο το μελανό σημάδι........
Θα μαρτυρά του Γολγοθά
που μέρα με τη μέρα
με τον Σταυρό στην πλάτη ανεβαίνεις.

ΤΑΣΟΣ ΣΤΑΥΡΑΚΕΛΗΣ 1-8-2012
Το κείμενο είναι αφιερωμένο στις γυναίκες
που βίωσαν και βιώνουν την ενδοοικογενειακή βία
σιωπηλά

ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ ΒΛΕΜΜΑΤΩΝ

Πάντα ιχνηλατώ
τα σήματα κινδύνου
σε φλογερές ματιές
και σε μυστικά

σινιάλα βλεμμάτων.
Άλλωτε σαν μορσικά
σήματα βοήθειας sos
και άλλωτε δύχτια-παγίδες
σαγήνης και ουτοπίας
σε καταστροφικές διαδρομές.
Ένα βλέμμα,μια ματιά,
όλα όσα κρύβει η ψυχή.
Φανερά και αφανέρωτα
στο λίχνο της ζωής που σιγοκαίει.

ΤΑΣΟΣ ΣΤΑΥΡΑΚΕΛΗΣ 3-8-2012

ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Εκεί δίπλα,
στον γλυκό παφλασμό
των κυμάτων
με το γλυκό μουρμουρητό

θ' άνοίξω την ψυχή μου,
τα εσωψυχά μου με εντιμότητα
φίλη μου θάλασσα
σ' έσενα να τα πω.

ΤΑΣΟΣ ΣΤΑΥΡΑΚΕΛΗΣ 3-8-2012

ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΣ

Έλα κοντά μου.
Εδώ,
δίπλα μου.
Χέρι με χέρι.

Δύο σαρκία,
το ένα μέσα στο άλλο.
Ψυχή με ψυχή.
Έλα κοντά μου.
Έχει Πανσέληνο απόψε
και η μοναξιά κρύφτηκε
μην φωτηστεί
η ασχήμια της.
Έλα λοπόν.
Μ' ένα ολόγιομο φεγγάρι
την άγια αγάπη
μαζί να κονωνώ.

ΤΑΣΟΣ ΣΤΑΥΡΑΚΕΛΗΣ 2-8-2012

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Έκλεισες την πόρτα.
Έσβησες ολα τα φώτα,
Αύγουστος,κι έξω
μια τρελή ζέστη
να σε κυκλώνει στον δικό της
τον ιστό.
Άναψες εκείνα
τα ξεχασμένα αρωματικά κεριά
-απομεινάρια στιγμών ευτυχίας
που κάποιος φεύγοντας
σου πήρε μακριά-
κι ένα αιμοσταγές φεγγάρι
πάλι κι απόψε θα φωτίσει
την δική σου μοναξιά.
Αυτή,που κάθε βράδυ
συντροφεύει τα όνειρα σου
παρέα κάνοντας
σε κάθε σου καημό.


ΤΑΣΟΣ ΣΤΑΥΡΑΚΕΛΗΣ 2011